Słownik

Dlaczego limit znaków na Mastodonie to 500 na jednym serwerze, a 11 000 na innym

Taras Shynkarenko
Taras Shynkarenko
•Zaktualizowano: •7 min czytania
Dlaczego limit znaków na Mastodonie różni się w zależności od serweraDlaczego limit znaków na Mastodonie różni się w zależności od serwera

TL;DR, szybka odpowiedź

7 min czytania

Oryginalny kod Mastodona ustawia MAX_CHARS na 500 w jednym pliku Ruby, a administrator serwera, który zmieni tę stałą, zmienia limit dla wszystkich na swoim serwerze. Prawdziwe serwery działają z limitami 500, 1 000 i 11 000. Liczone są klastry grafemów, więc rodzinne emoji kosztuje 1, każdy URL ma stałą cenę 23 znaków niezależnie od długości, a pole ostrzeżenia o treści dolicza się do sumy. Zamiast zakładać 500, odczytaj configuration.statuses.max_characters z endpointu /api/v2/instance serwera.

Jaki jest limit znaków na Mastodonie?

Oryginalny kod Mastodona ustawia limit znaków na 500 klastrów grafemów, a każdy administrator serwera może zmienić tę liczbę na swoim serwerze. Wartość znajduje się w jednej stałej Ruby, w pliku app/validators/status_length_validator.rb:

class StatusLengthValidator < ActiveModel::Validator
  MAX_CHARS = 500
  URL_PLACEHOLDER_CHARS = 23
  URL_PLACEHOLDER = 'x' * 23

W oryginalnym Mastodonie nie ma ustawienia administratora, zmiennej środowiskowej ani formularza, które zmieniałyby MAX_CHARS. Serwer z dłuższym limitem działa na zmodyfikowanym kodzie. Dlatego pytanie o „limit znaków na Mastodonie” jest w praktyce pytaniem o to, z którego serwera publikujesz, a nie o samego Mastodona.

Po przekroczeniu limitu walidator dodaje błąd z klucza tłumaczenia statuses.over_character_limit, który po angielsku brzmi "character limit of %{max} exceeded". W miejsce %{max} trafia wartość MAX_CHARS z danego serwera, więc sam komunikat błędu podaje lokalny limit.

Co zmienia domyślne 500 znaków?

Trzy rzeczy, w kolejności od najczęstszej.

Zmienia to fork. Fork glitch-soc, z którego korzysta wiele działających od lat serwerów, zastępuje zapisaną na stałe wartość zmienną środowiskową:

MAX_CHARS = (ENV['MAX_TOOT_CHARS'] || 500).to_i

Administrator ustawia MAX_TOOT_CHARS=11000 w pliku środowiskowym i cały serwer publikuje z limitem 11 000. Oryginalny Mastodon nigdy nie przyjął tej zmiennej, więc w niezmodyfikowanej instalacji takiego ustawienia nie ma.

Zmienia to łatka. Administratorzy czystego Mastodona edytują stałą bezpośrednio i przebudowują aplikację. To najstarsza metoda, która przetrwała, bo zmiana dotyczy jednego wiersza.

Nie zmienia tego aktualizacja wersji. Mastodon ma domyślne 500 od pierwszych wydań projektu, a wartość nie drgnęła w całej serii 4.x.

Warto zrozumieć, dlaczego nie ma przełącznika dla administratora, bo to tłumaczy, czemu sytuacja się nie uporządkuje. Serwer Mastodona nie jest właścicielem wyświetlanych postów. Większość dostaje z innych serwerów i nie ma mechanizmu odrzucania ich z powodu długości. Główny programista Mastodona odrzucał poprawki umożliwiające konfigurowanie limitu, argumentując, że interfejs zaprojektowano wokół jednej liczby, a podstawowy poziom funkcji powinien być taki sam na każdym serwerze. Trzymanie tej liczby w kodzie źródłowym sprawia, że jej podniesienie jest świadomą decyzją kogoś, kto edytuje kod i wdraża go ponownie.

Rzędy szaf serwerowych w centrum danych, symbolizujące różne serwery z własnymi limitami znaków.

Jak naprawdę zmienia się domyślne 500
1
Zmienia to fork. glitch-soc odczytuje MAX_TOOT_CHARS ze środowiska, więc administrator może ustawić 11 000.
2
Zmienia to łatka. Administratorzy czystego Mastodona edytują stałą MAX_CHARS bezpośrednio i przebudowują aplikację.
3
Aktualizacja wersji tego nie zmienia. 500 to domyślna wartość od pierwszych wydań Mastodona, niezmieniona w całej serii 4.x.
Trzy sposoby zmiany domyślnych 500 znaków, uporządkowane według częstości.

Jak bardzo różnią się prawdziwe serwery Mastodona?

Bardzo. Poniższe dane pochodzą z endpointu /api/v2/instance każdego serwera, stan na 12 września 2026 roku.

SerwerWersja oprogramowaniamax_characterscharacters_reserved_per_urlmax_media_attachments
mastodon.social4.8.0-alpha.2500234
mastodon.online4.8.0-nightly500234
fosstodon.org4.7.1500234
mas.to4.7.11000234
infosec.exchange4.8.0-alpha.2+glitch11000234
todon.eu4.7.1+todon13120234

Sufiks +glitch przy infosec.exchange zdradza wszystko. Serwer działa na forku, więc obowiązuje MAX_TOOT_CHARS, a jego limit jest 22 razy większy niż na głównym serwerze. Dwa serwery na identycznej wersji 4.7.1 zgłaszają odpowiednio 500 i 1 000, co jest najlepszym dowodem, że numer wersji nic nie mówi o limicie.

Jedna kolumna się nie zmienia. characters_reserved_per_url wszędzie wynosi 23, bo URL_PLACEHOLDER_CHARS jest w tym samym pliku co MAX_CHARS i nikt nie zadaje sobie trudu, by to łatać. Nie zmienia się też max_media_attachments, ustalone przez Status::MEDIA_ATTACHMENTS_LIMIT = 4 w modelu statusu.

Osoba pisząca na laptopie, co przypomina, że każdy wpisany w poście znak jest liczony.

Co liczy się jako znak na Mastodonie?

Walidator liczy klastry grafemów, a nie bajty ani punkty kodowe:

AdaptlyPost
AdaptlyPost

Rozpocznij 7-dniowy bezpłatny okres próbny

Analityka wszystkich platform

Skrzynka społecznościowa

Asystent oparty na AI

def countable_length(str)
  str.each_grapheme_cluster.size
end

Klaster grafemów to to, co czytelnik widzi jako jeden znak. Emoji czteroosobowej rodziny składa się z siedmiu punktów kodowych i 25 bajtów UTF-8, a Mastodon liczy je jako 1. To odwrotność tego, jak Threads liczy emoji w swoim limicie 500, gdzie Meta nalicza każde emoji według długości w bajtach UTF-8, więc ta sama rodzina kosztuje 25. Dwie platformy, ta sama liczba w nagłówku i różnica 24 znaków na jednym emoji.

Przed liczeniem walidator przepisuje dwa rodzaje elementów.

Każdy URL jest zastępowany przez URL_PLACEHOLDER, czyli dosłownie 23 znaki x. Link z trzema znakami i URL śledzący z 400 znakami kosztują tyle samo: 23. Skracanie linków przed publikacją nic na Mastodonie nie daje.

Każda wzmianka jest przycinana do części lokalnej. Przepisanie to "@#{entity[:screen_name].split('@').first}", więc @someone@long.server.example.org liczy się jako @someone, osiem znaków zamiast 32. Odpowiedź w wątku z sześcioma zdalnymi uczestnikami kosztuje znacznie mniej, niż sugeruje widoczny tekst.

Ostrzeżenie o treści nie jest darmowe. combined_text przed liczeniem łączy pole spoilera z przepisaną treścią:

def combined_text(status)
  [status.spoiler_text, countable_text(status.text)].join
end

Ostrzeżenie o treści na 60 znaków zostawia na standardowym serwerze 440 znaków na post. Edytor nic o tym nie mówi.

Jeszcze jedna zasada decyduje o tym, kogo w ogóle się sprawdza. Walidator zaczyna się od return unless status.local? && !status.reblog?, więc działa tylko na postach utworzonych na danym serwerze. Post na 9 000 znaków, który przyszedł przez federację z serwera glitch-soc, jest w całości zapisywany i wyświetlany na serwerze z limitem 500, bo długość sprawdza się przy pisaniu, a nigdy przy odbiorze. Ta asymetria wynika ze sposobu, w jaki fediwersum przekazuje posty między serwerami, i nie jest błędem żadnego z nich.

Jak odczytać limit serwera przed publikacją?

Zapytaj serwer. Serializer instancji Mastodona publikuje aktualne stałe, więc nie trzeba zgadywać:

"statuses": {
  "max_characters": 500,
  "max_media_attachments": 4,
  "characters_reserved_per_url": 23
}

Ten blok pochodzi z GET /api/v2/instance, z sekcji configuration, a serializer buduje go bezpośrednio ze StatusLengthValidator::MAX_CHARS, Status::MEDIA_ATTACHMENTS_LIMIT i StatusLengthValidator::URL_PLACEHOLDER_CHARS. Cokolwiek administrator załatał, ten endpoint to pokaże.

Każde narzędzie publikujące na więcej niż jednym serwerze powinno odczytać te dane przy połączeniu i zapamiętać je dla każdego serwera, a potem liczyć grafemy zamiast długości tekstu, podstawiać 23 za każdy URL i doliczać pole ostrzeżenia o treści. Licznik używający text.length w JavaScripcie myli się pod trzema względami: dzieli emoji na pary surogatów, nalicza pełną długość URL-i i pomija pole spoilera.

Błędy nie działają w jednym kierunku, co utrudnia ich zauważenie. Liczenie grafemów i stała cena 23 znaków za URL działają na twoją korzyść, więc naiwny licznik pokazujący 490 może oznaczać post, który serwer przyjmie jako 430. Ostrzeżenie o treści działa przeciwko tobie, więc ten sam licznik pokazujący 490 dla treści posta z 60-znakowym ostrzeżeniem oznacza post, który serwer odrzuci jako 550. Jednorazowe pobranie max_characters z każdego serwera i liczenie tak jak walidator usuwa całą tę klasę problemów, a /api/v2/instance nie wymaga tokenu dostępu, więc nie trzeba niczego przygotowywać, aby zapytać.

To ta sama klasa problemów co przesunięcia bajtowe wymagane przez Bluesky w facetach posta, gdzie widoczny tekst i tekst mierzony przez protokół są indeksowane inaczej. Jeśli porównujesz obie sieci, zasady dotyczące długości należą do wyraźniejszych różnic w zestawieniu Mastodona i Bluesky.

Najczęściej zadawane pytania

Czy limit znaków na Mastodonie to 500, czy 5 000?

Oryginalny Mastodon ma 500. Serwery działające na forku glitch-soc ustawiają własną wartość przez zmienną środowiskową MAX_TOOT_CHARS, a w użyciu są dziś wartości 1 000, 5 000 i 11 000. Sprawdź /api/v2/instance serwera, z którego publikujesz.

Czy administrator może zmienić limit znaków w panelu Mastodona?

Nie. W interfejsie administratora nie ma takiego ustawienia. Oryginalny kod wymaga edycji MAX_CHARS w app/validators/status_length_validator.rb i przebudowania aplikacji, a glitch-soc odczytuje zmienną środowiskową MAX_TOOT_CHARS przy starcie.

Dokładnie 23, zgodnie z URL_PLACEHOLDER_CHARS. Przed liczeniem walidator zamienia każdy wykryty URL na 23-znakowy symbol zastępczy, więc długość linku nie wpływa na pozostały limit.

AdaptlyPost
AdaptlyPost

Rozpocznij 7-dniowy bezpłatny okres próbny

Analityka wszystkich platform

Skrzynka społecznościowa

Asystent oparty na AI

Czy ostrzeżenie o treści wlicza się do limitu?

Tak. Metoda combined_text przed liczeniem łączy tekst spoilera z treścią posta, więc długie ostrzeżenie o treści bezpośrednio zmniejsza liczbę znaków dostępnych na post.

Czy emoji liczą się na Mastodonie jako jeden znak?

Tak. Liczone są klastry grafemów, więc emoji z odcieniem skóry lub wieloosobowa rodzina kosztują 1, niezależnie od liczby punktów kodowych i bajtów.

Co się stanie, gdy długi post trafi przez federację na serwer z limitem 500?

Dotrze i wyświetli się w całości. Walidator długości działa tylko na postach napisanych lokalnie, więc serwer z limitem 500 znaków zapisze i pokaże post na 11 000 znaków otrzymany z innego miejsca.

Dlaczego licznik znaków w JavaScripcie myli się przy postach na Mastodonie?

Licznik używający text.length w JavaScripcie dzieli wieloosobowe emoji na osobne pary surogatów, nalicza pełną długość każdego URL-a zamiast stałych 23 znaków stosowanych przez Mastodona i całkowicie pomija pole ostrzeżenia o treści. Mastodon liczy klastry grafemów, zastępuje każdy URL 23-znakowym symbolem i przed sprawdzeniem limitu dolicza tekst spoilera. Oba sposoby mogą się różnić w obie strony, więc naiwne 490 może oznaczać post, który serwer przyjmie jako 430 albo odrzuci jako 550, zależnie od jego zawartości.

O ile tańsza jest wzmianka o kimś z innego serwera, niż się wydaje?

Mastodon przed liczeniem przycina każdą wzmiankę do części lokalnej, więc @someone@long.server.example.org kosztuje osiem znaków zamiast 32 widocznych w edytorze. Odpowiedź w wątku z kilkoma zdalnymi uczestnikami może wyglądać na długą, ale zużywa znacznie mniej limitu, niż sugeruje wyświetlany tekst.

Jak wysoki bywa limit znaków na prawdziwych serwerach Mastodona?

todon.eu zgłasza przez endpoint /api/v2/instance 13 120 znaków, a infosec.exchange 11 000, przy 500 na mastodon.social. Oba osiągają te wartości dzięki forkowi z limitem ustawionym w środowisku, a nie dzięki opcji dostępnej w oryginalnym Mastodonie.

Dlaczego Mastodon nie oferuje listy wyboru limitu znaków dla każdego serwera?

Główny programista Mastodona odrzucał poprawki umożliwiające konfigurowanie limitu, ponieważ interfejs zaprojektowano wokół jednej liczby, a podstawowy poziom funkcji powinien być taki sam na każdym serwerze. Federacja dodatkowo to komplikuje, bo walidator długości działa tylko na postach napisanych lokalnie, a każdy inny serwer zapisuje i wyświetla to, co otrzyma. Administratorzy chcący dłuższego limitu sami edytują stałą albo korzystają z forka, takiego jak glitch-soc.

Czy ten artykuł był pomocny?

Chętnie poznamy opinię!

Więcej naszych treści w Google

Jedno kliknięcie oznacza AdaptlyPost jako preferowane źródło, dzięki czemu nasze artykuły pojawiają się wyżej w Najważniejszych wiadomościach, trybie AI i Podsumowaniach AI.

Jeszcze chwila...

AdaptlyPost

AdaptlyPost

Planowanie treści na wszystkich platformach

Wszystkie konta społecznościowe w jednym miejscu dzięki AdaptlyPost.

Analityka wszystkich platform

Skrzynka społecznościowa

Asystent oparty na AI

Powiązane hasła ze słownika

Powiązane artykuły